Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові



A kiedy

A kiedy – kiedy po pogrzebie
Zabiję – wiem to naprzod – strach,
Z gruzow tych pocznę stawiać gmach,
By jeszcze raz w nim uczcić Ciebie.

Spajał gruz będę krwią serdeczną,
Zwienczenia z kwiatow bolu dam –
I stanie krwią złocisty chram,
W niebo idący myślą wieczną…

Mijając go, zawołasz w zachwycie:
“Jakiz poemat boskich prob!”
Ni zgadniesz, ze to jest grob,
W ktorym spoczęło nasze zycie…


A kiedy - WłADYSłAW ORKAN