Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові

Ars poetica

Echo z dna serca, nieuchwytne,
Woła mi: “Schwyć mnie, nim przepadnę,
Nim zblednę, stanę się błękitne,
Srebrzyste, przezroczyste, zadne!”

Łowię je spiesznie jak motyla,
Nie, abym świat dziwnością zdumiał,
Lecz by się kształtem stała chwila
I abyś, bracie, mnie zrozumiał.

I niech wiersz, co ze strun się toczy,
Będzie, przybrawszy rytm i dzwięki,
Tak jasny jak spojrzenie w oczy
I prosty jak podanie ręki.


Ars poetica - LEOPOLD STAFF