Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові

Gwiazdy

Cisza płonie w przestworzu,
Morze coraz ciemniejsze,
Gwiazdki, nawet najmniejsze,
Odbijają się w morzu.
Ośmielone milczeniem,
Rozpalone tą ciszą,
Drzą leciutko i wiszą
Ponad wody złocieniem.

Ale są tak malutkie,
Wyglądają tak blado,
ze ze wstydu i smutku
Na dno morza się kładą.


Gwiazdy - ANTONI SłONIMSKI