Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові



Sine lasy



Sine lasy we mgłach drzemią,
gaśnie jasny dzien…
Ach, i tobie moja ziemio,
Idzie mrok i cien!

Krotka była twoja zorza,
Najpiękniejsza z zorz,
Co od morza szła do morza
Złotym polem zboz…

Krotki był twoj ranek biały
I rozany wschod,]
Co w twej sławie grał hejnały
U słonecznych wrot.

Nie dobiegło słonko tobie
Do południa wzwyz,
I Zagasło gdzieś na grobie,
W piorunowy krzyz!



Sine lasy - MARIA KONOPNICKA