Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові







Sine lasy

Sine lasy we mgłach drzemią,
gaśnie jasny dzien…
Ach, i tobie moja ziemio,
Idzie mrok i cien!

Krotka była twoja zorza,
Najpiękniejsza z zorz,
Co od morza szła do morza
Złotym polem zboz…

Krotki był twoj ranek biały
I rozany wschod,]
Co w twej sławie grał hejnały
U słonecznych wrot.

Nie dobiegło słonko tobie
Do południa wzwyz,
I Zagasło gdzieś na grobie,
W piorunowy krzyz!

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)


Sine lasy - MARIA KONOPNICKA