Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові



Upojenie

A nigdy zycia mrok i lod
Nie da ci, łowcze zywych snow,
Takich krolewskich zjaw i złud,
Jak te, co idą z winnych krzow.

Jasnowidzenia jest w nich cud –
I cisza wielka jest – i ow
Potęgi nadczłowieczej now –
I pieszczot ukojony głod.

Nimf niewidzialnych lekki tan,
Stolice pełne białych wiez –
Złotem szumiący zyzny łan –

Moc – ponad nędzę ludzkich rzesz:
Da ci ognisty wina dzban,
Da ci perlisty wina kierz!


Upojenie - ANTONI LANGE