Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові



Kiedyś się zyciu dała w lenno

Kiedyś się zyciu dała w lenno,
Umiej-ze duszo, znieść niewolę –
Gdy cię jak jodłę niebopienną
Gnie wicher, hardość miej w swem czole.

Miej moc odgięcia i sproszczenia
Po kazdej burzy, ktora-ć znęka –
Zdrową bądz wiecznie ode rdzenia,
Choć kora w bruzdy chore spęka.

Postrach rzuć z chmur na ludzi-drwali,
Błękity zadziw swym wyrostem –
A gdy cię śmierć siekierką zwali,
Bądz ku wieczności mostem…


Kiedyś się zyciu dała w lenno - WłADYSłAW ORKAN

Kiedyś się zyciu dała w lenno - WłADYSłAW ORKAN