Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові



Akwarele

Jesienne lasy poczerwienione
goreją w cudnym słonca zachodzie.
Witam was, brzozy, graby złocone
i fantastyczne ruiny w wodzie.
Czemu się śmieją te jarzębiny?
czemu dumają jodły zielone?
czemu się krwawią klony – osiny?
płyną fiolety mgieł przez doliny
i jak motyle w barwnym ogrodzie
latają liście złoto-czerwone.

Z wyzyn spoglądam na leśne obszary
pod tchnieniem wiatru jękliwie szumiące.
Tam pogrzebałem – w szafirowe jary
troje mych dziatek – i siebie tam strącę.
Nad jeziorami wznoszą się opary,
krązą stadami wrony zer wietrzące.
Pojdę – pi z czarnej tej jedliny zrobię
krzyz – i wykrzesam iskrę wiary
i zapalę ten ogromny bor – hymnem o Tobie
jeśli mi wrocisz jedno z tych dziatek – zyjące.


Akwarele - TADEUSZ MICInSKI

Akwarele - TADEUSZ MICInSKI