Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові

Anioł Panski

Łkają przeciągle dzwony nieszporne, Prosząc o ciszę dla zmarłych dzielnic; W mojej samotni, jakby z kadzielnic, Snują się z wolna […]

Tajemnica

Czemum ja smutny? kazdy mię pyta, Natrętnie patrząc mi w oczy; Pobłyski wzroku mojego chwyta I smutku cien, co twarz […]

Ostatnia Wieczerza

Płonie siedmioramienny świecznik. Tajemnicza Spełnien godzina przyszła: ostatnia wieczerza. Konieczność przeznaczonej chwili strach odmierza I nagli nieruchomą stałością oblicza. Mistrz […]

Modlitwa

O Boze, dodaj Ty mi sił i męstwa! Przede mną przepaść czarna śmierci zieje; Duch moj upada i dusza się […]

Posępny las

Ach! Jak posępnie las ten dziki! Ponura jego głąb i ciemna, Pełna milczenia i tajemna. Ach! Jak posępnie las ten […]

Ukrzyzowanie

Dusza ma, cierniem uwienczona Na białym krzyzu twego ciała Przybita pragnien mych gwozdziami Schyliwszy głowę, z wolna kona. Ja sam, […]

Perły

Widzisz tę konchę, co pod niebem z fali, Rzucona w głebi oceanu toni Spoczywa cicho wśrod splotow korali? Ona, gdy […]

Rownianka kwiatow

Jezeli w barwach masz myśli osnowę, I od barw mowa tajemnicza płonie; Jezeli zazdrość zołte nosi skronie, W zielony stroi […]

Pod baldachimem drzew

Pod baldachimem drzew, w blaskow słonecznych sieci, Na barwnym, miękkim kobiercu Traw, zioł i kwieci: Sen, cisza, ukojenie – (Czy […]

Kwiaty

Kwiaty grzechu, zepsucia, o kwiaty pokuszen! Wabiące zmysły moje czarem i urokiem Nieznanych, tajemniczych rozkoszy i wzruszen… – Pokąd na […]

Osamotnienie

O tak! ja szydzę, gorzkie mam wyrazy, Co się wciąz cisną na spieczone usta; Lecz nikt nie spyta, dlaczego są […]

Tarcza Achillesa

Hefajstos, boski kowal, kruszcu złom z ciemnicy Gor przepastnych, gdzie wiecznie panuje noc głucha, Dobywszy, z trudem niesie, sapie, chwyta […]

Kiedy wiosna

Kiedy wiosna w liść ustroi drzewa I otuli je miłości tchnieniem, Wtenczas bole, ktore wiatr im śpiewa, One czują liści […]

Słowo stało się ciałem

Rozstąpiły się obłoki – Widny, widny duchow Duch! Ulatują złud pomroki – Więc podajcie serce, słuch! Niecielesny – bierze ciało, […]