Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові

Los

Szedł spozniony romantyk. Niosł walizkę z wierszami.
Walizka mu się rozsypała
I wszystkie wiersze wypadły…
Wiatr je rozniosł, mgła je rozszlochała
Atmosferyczną kurzawą –
Wiersze buntu przeciw sobie i światu,
Wiersze wyznan z kwiatami i bez kwiatow,
Wiersze, ktore miały być sławą,
Kiedyś heroiczne, dziś przeklęte,
Kiedyś proste, dziś niepojęte…
Rozsypało się wszystko, rozwiało
I przepadło, jak bijąca w zycie
Przekora.

Był zmierzch, a nazajutrz o świcie
Ostała się na drodze jedna, jedyna
Ocalona metafora:
Była w kształcie liliowej gałązki
Bzu, śpiącego na listkach zieleni.
Ktoś ją znalazł. Schował do kieszeni.


Los - STANISłAW BALInSKI