Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові

Sonet V (O nietrwałej miłości rzeczy świata tego)

I nie miłować cięzko, i miłować
Nędzna pociecha, gdy ządzą zwiedzione
Myśli cukrują nazbyt rzeczy one,
Ktore i mienić, i muszą się psować.

Komu tak będzie dostatkiem smakować
Złoto, sceptr, sława, rozkosz i stworzone
Piękne oblicze, by tym nasycone
I mogł mieć serce, i trwog się warować?

Miłość jest własny bieg bycia naszego,
Ale z zywiołow utworzone ciało
To chwaląc, co zna początku rownego,
Zawodzi duszę, ktorej wszystko mało.

Gdy Ciebie, wiecznej i prawej piękności,
Samej nie widzi, celu swej miłości.


Sonet V (O nietrwałej miłości rzeczy świata tego) - MIKOłAJ SęP SZARZYnSKI