Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові



W pamięci



W pamięci postać twą zabalsamować,
Abyś zamknięta w jej czystym bursztynie
Mogła swą piękność młodzienczą zachować,
W pamięci postać twą zabalsamować,
Pomimo śmierci, ktora jak krew płynie
Z niejednej rany, w niejednej godzinie.

Blask nocy letniej bił od twoich zrenic,
Roza rzucając się w płomien kąsała,
W kamien wrastały łodygi zieleni,
Blask nocy letniej bił od twoich zrenic –
Jak umiesz dzisiaj we mnie trwać bez ciała?
Ty, coś w pamięci mej siebie przetrwała.

Łzy moje słone w kamien się zmieniły,
Twoj pierścien uwięziony w bryle soli,
Ja go odkopię dzisiaj z twardej bryły,
Łzy moje słone w kamien się zmieniły,
Wspomnienie szczęścia juz więcej nie boli
I radość łzom juz płynąć nie pozwoli.

W pamięci mojej zabalsamowana,
W pamięci mogę cię objąć ramieniem,
Roza wyrasta tam, gdzie była rana,
W pamięci mojej zabalsamowana,
Dzieweczką jesteś, rozą i kamieniem,
Dzielisz się ze mną solą i pierścieniem.



W pamięci - MIECZYSłAW JASTRUN