Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові

Przeszłość

Żadne wspomnienie oczu mych więcej nie znęci.
Dni przeszłe i przeszłe noce
W gorzkiej zamknięte pamięci
Sromu –
Wszystkie przełkane i przecałowane –
Wszystkie przywołane i niespodziane –
– Opłakane –
Wszystkie czarne i złowieszczo milczące –
I wszystkie szałem świateł śpiewające –
Wszystkie ciche i wonne –
Wszystkie szydercze, złe, sprośne –
Wszystkie zadumane i załosne
I wszystkie burzami ogromne
Wszystkie wszystkim wiadome i te nie znane nikomu –
Wszystkie mi oczy palą nikczemnych dreszczow dosytem,
Wszystkie odrzucam dzisiaj ze wstydu rozpaczą i zgrzytem,
Wszystkie się pastwią z psow zagłodzonych skowytem.
Bo, ze mnie dawnym czarem mamić juz nie mogą
I zyć mym sercem,
Topią mi pazury w gardło

Że łodz moja wzgardziła ich trzęsawym lądem,
Przebić chcą jej dno giętkie hakami koralu;
Że je wygnało męstwo z krętych nor mej duszy,
Że się ich okupione serce nie wyparło,
Nad zywą drogą
Kraczą jak nad umarłą
I szydzą Niebios niecofnionym sądem
Wśrod głuszy mego zalu…

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (1 votes, average: 5,00 out of 5)

Przeszłość - MARIA KOMORNICKA