Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові



Nie wierzę w nic

Nie wierzę w nic, nie pragnę niczego na świecie,
wstręt mam do wszystkich czynow, drwię z wszelkich zapałow:
posągi moich marzen strącam z piedestałow
i zdruzgotane rzucam w niepamięci śmiecie…

A wprzod je depcę z zalu tak dzikim szalenstwem,
jak rzezbiarz, co chciał zakląć w marmur Afrodytę,
widząc trud swoj daremnym, marmury rozbite
depce, plącząc krzyk bolu z śmiechem i przeklenstwem.

I jedna mi juz tylko wiara pozostała:
ze konieczność jest wszystkim, wola ludzka niczym –
i jedno mi juz tylko zostało pragnienie

Nirwany, w ktorej istność pogrąza się cała
w bezwładności, w omdleniu sennym, tajemniczym,
i nie czując przechodzi z wolna w nieistnienie.


Nie wierzę w nic - KAZIMIERZ PRZERWA-TETMAJER