Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові



Konie



Kon manezowy zszedł się z stadniczym,
Rzekł: “Tyś jest niczym.
Jezeli mnie będziesz prosić,
Nauczę cię człeka nosić:
Jak suwać rowy,
Jak biec na łowy,
Jak stąpać w ciągu,
Jak być w zaprzągu”.
“A ja, nieuk – rzekł stadny – o to cię nie proszę;
Moze zle, ze nie umiem – lepiej, ze nie noszę”.



Konie - IGNACY KRASICKI