Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові



Konie

Kon manezowy zszedł się z stadniczym,
Rzekł: “Tyś jest niczym.
Jezeli mnie będziesz prosić,
Nauczę cię człeka nosić:
Jak suwać rowy,
Jak biec na łowy,
Jak stąpać w ciągu,
Jak być w zaprzągu”.
“A ja, nieuk – rzekł stadny – o to cię nie proszę;
Moze zle, ze nie umiem – lepiej, ze nie noszę”.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

Konie - IGNACY KRASICKI