Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові

Cnota grunt wszystkiemu

Fraszka wszyfko na świecie, fraszka z kazdej strony!
Nic to, choć ty masz pałac kosztem wystawiony;
Nic to, ze stoł zastawiasz hojnie połmiskami;
Nic to, zeć złoto, srebro lezy gromadami;
Nic to, ze gładka zona i domu zacnego;
Nic to, ze mnostwo wnukow liczysz z boku swego;
Nic to, ze masz wsi gęste i wielkie osady;
Nic to, ze sług za tobą niemałe gromady;
Nic to, ze rownia nie znasz dowcipowi swemu;
Nic to, ze się ty światu podobasz wszytkiemu;
Nic to, zeć szczęście płynie nieodmiennym torem;
Nic to, choćbyś opatem abo był pryjorem;
Nic to, choć masz papieskie i carskie korony;
Nic to, ze cię wyniosło Szczęście nad Tryjony;
Nic to, byś miał tysiąc lat szczęsne panowanie,
Bo iz to wszytko mija, za nic wszytko stanie.
Sama cnota i sława, ktora z cnoty płynie,
Nade wszytko ta wiecznie trwa i wiecznie słynie.
Tą kto zyje, ma dosyć, choć nie ma niczego,
A bez tej kto umiera, juz nic ze wszytkiego.


Cnota grunt wszystkiemu - DANIEL NABOROWSKI