Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові

Jesień

O – ciernie deptać znośniej i z ochotą
Na dzid iść kły
Niz błoto deptać, ile z łez to błoto
A z westchnien mgły…

Tęczami pierwej niechze w niebo spłyną
Po złotszy świt –
Niech chorągwiami wrocą – a z nowiną
Na cało-kwit.

Bo ciernie deptać słodziej – i z ochotą
Na dzid iść kły
Niz błoto deptać, ile z łez to błoto
A z westchnien mgły…


Jesień - CYPRIAN KAMIL NORWID
 »