Українська та зарубіжна поезія

Вірші на українській мові



O niebieskim, pachnącym groszku

Groszku pachnącego przyniosłaś mi w dłoni
dałaś groszek – dłoni nie chciałaś juz dać.
stoi tu na biurku – i milczy jak płomien,
zmusza do milczenia tak jak ty – twoj kwiat.

niebieskie płomienie o zimnym kolorze
spalają najprędzej… niech spalą na proch!
a ze mną myśl gorzką, zem dłuzny ci moze
choć dałaś kwiat groszku, a ja ci – łez groch.
jak zawsze i jak wszystko – Annie


O niebieskim, pachnącym groszku - ANDRZEJ TRZEBInSKI